Nieuwsgierigheid: de stille motor achter innovatie

Marcel van Dijk – Project lead customer specific education, ROVC

Vandaag de dag werk ik voor een opleider in de techniek. Ik zie de ontwikkelingen binnen de industriële automatisering van dichtbij. Machines worden slimmer en zelfstandiger, waarbij data een steeds grotere rol speelt. Maar één ding valt me op: nieuwsgierigheid en leergierigheid zijn minstens zo belangrijk als kennis. Zonder deze eigenschappen gaan we achterlopen.

Van hobby naar visie: wat LEGO ons leert

Thuis experimenteer ik graag met microprocessoren. Ik verbind sensoren en verbruikers om daarmee ons huis zo efficiënt mogelijk om te laten gaan met energie. Het is een spel van meten, sturen en optimaliseren – precies wat ook in de industrie gebeurt. Het verschil? In mijn woonkamer gaat het om comfort en energiebesparing, in de fabriek om productiviteit en kwaliteit. Maar de principes zijn hetzelfde: data verzamelen, interpreteren en slim inzetten.
En wat te denken van LEGO? Ook een hobby van mij. Wat bij LEGO ooit begon met een simpele batterijhouder, is nu een geavanceerd systeem. Tegenwoordig is het niet alleen maar een voeding, maar meet de houder actief de spanning en het stroomverbruik, evenals beweging en kompasrichting in de ruimte. En LEGO-motoren zijn niet langer alleen maar actuatoren, maar hebben encoders die positie, draairichting en -snelheid registreren. Deze evolutie laat zien hoe ver sensortechnologie en besturing zijn gekomen – zelfs in speelgoed. Het leert mij dat innovatie begint bij nieuwsgierigheid en dat complexiteit toegankelijk gemaakt kan worden.

Praktijkonderwijs in een wereld vol slimme systemen

In de industriële automatisering zie ik dezelfde trend: systemen worden slimmer, maar ook complexer. Dat vraagt om vakmensen die niet alleen weten hoe iets werkt, maar ook begrijpen waarom het zo werkt. Mensen met lef en de ruimte om te experimenteren, net zoals ik vroeger met LEGO en tegenwoordig met microprocessoren. Want wie nieuwsgierig is, vindt oplossingen die anderen niet zien.
Hier rijst ook een belangrijke vraag: hoe bereiden we het praktijkonderwijs voor op deze realiteit? Hoe zorgen we dat toekomstige technici ook data interpreteren, software begrijpen en sensortechnologie goed overzien? Mijn oproep aan de branche is: simuleer die nieuwsgierigheid. Geef ruimte om te leren, te proberen en fouten te maken. Automatiseer niet alleen machines, maar ook het leerproces. Want technologie ontwikkelt zich razendsnel – en alleen wie blijft leren, blijft relevant.
Laten we samen zorgen dat nieuwsgierigheid de motor blijft van innovatie. Investeer niet alleen in techniek, maar ook in mensen die durven ontdekken. Zo houden we industriële automatisering relevant. En als je mee wil denken over de impact van de ontwikkelingen op het praktijkonderwijs, neem dan gerust contact op.